---

Cando os resultados do LHC comecen a seren analizados e se chegue ao límite de rendemento, será preciso poñer en marcha plans para mellorar a cadea de aceleradores que sumistran os feixes de protóns ao LHC e o deseño e producción de novos imáns superconductores.

En "Mellorando a Superconductividade" considéranse algúns cambios para optimizar as características magnéticas das instalacións superconductoras. De seguido, téñense en conta outros aspectos dun xeito resumido.

O tempo de arranque do LHC deberías ser levado a cabo no menor tempo posible. O período básico pode ser reducido a partir de ciclos máis curtos no PSB e PS. Ademais, o tempo de aceleración no SPS pode ser tamén reducido. Deben ser utilizados todos os medios para diminuir as pérdidas no feixe de protóns. No SPS, isto inclúe o aumento dos picos de potencia nas cavidades RF. Un posible programa de consolidación dos imáns do SPS poderían proporcionar a mellora da impedancia e reducir a xeración de nubes de electróns nos feixes por modificación da cámara de baleiro. Os estudios no SPS axudarán a confirmar o interese dun novo sincrotrón de ~50 GeV que substitúa ao PS. A medio prazo, un novo acelerador lineal (Linac4) debería evitar os problemas na inxección no PSB. Isto faría posible a regular aportación de feixes no LHC, reducindo o tempo de posta en marcha e contribuíndo positivamente na fiabilidade do complexo inxector.

Podemos esquematizar os cambios necesarios no seguinte diagrama.