Daquela, cada 33 minutos unha partícula de Higgs desa masa debería aparecer no detector. Polo tanto, en 10 horas dun día de funcionamento serían 20 bosóns de Higgs os que poderían ser detectados.
Pero miles de millóns de colisións se producirán no detector nese tempo. Compréndese que o traballo para distinguir eses 20 eventos no medio de tantos outros implica un traballo de computación colosal.
A seguinte figura mostra a sección eficaz de producción de bosóns Higgs no LHC, segundo diferentes vías en función da masa.

(Tomado de Flip Tanedo,
An Idiosyncratic Introduction to the Higgs)
Estudemos agora un terceiro caso.
LHCb é o experimento adicado á física do quark b no LHC. O seu principal obxectivo é buscar evidencias indirectas dunha nova física en relación coa violación CP e raros decaementos de hadróns que conteñen quarks b e c.
Comparado a outros aceleradores existentes en operación, o LHC é de lonxe a maior fonte de B mesóns, debido a alta sección eficaz para a produción de pares bƃ (σ ~ 500 μb a 14 TeV) e a alta luminosidade (2·1032 cm-2 s-1, por término medio).
Calculemos o número de eventos (bƃ pares):
Nevent/s = σ x L ⇒ Nevent/s = (500·10-6·10-24)x(2·1032)
Nevent/s = 105 bƃ pares/s
Un ano normal de traballo para este detector supón unhas ~280 hours (~107 s)
Entón,
(105 bƃ pairs/s)x(107 s/ano) =1012 bƃ pares/ano